در طول درمان ارتودنسی ثابت، براکت ها به عنوان اجزای اصلی دستگاه ارتودنسی، نقش حیاتی در اعمال نیرو بر دندان و حرکت آن ها به موقعیت صحیح ایفا می کنند. یکی از مشکلات شایعی که بیماران ارتودنسی با آن مواجه می شوند، شکستن یا کنده شدن براکت ها است. این مشکل می تواند روند درمان را مختل کرده و عوارض مختلفی به همراه داشته باشد. درک نحوه چسباندن براکت ها، علت شکستگی، علائم و عوارض آن، به بیماران ارتودنسی کمک می کند تا با آگاهی بیشتری از دستگاه ارتودنسی خود مراقبت کرده و در صورت بروز مشکل، اقدامات مناسب را انجام دهند.
براکت ارتودنسی چیست؟
براکت ارتودنسی یک قطعه کوچک فلزی، سرامیکی یا کامپوزیتی است که روی سطح بیرونی دندان ها چسبانده می شود. هر براکت دارای یک اسلات یا شیار است که سیم ارتودنسی در آن قرار می گیرد. براکت ها نیروی وارد شده از سیم را به دندان ها منتقل کرده و باعث حرکت تدریجی آن ها به موقعیت مطلوب می شوند. براکت ها انواع مختلفی دارند که از جمله می توان به براکت های فلزی سنتی، براکت های سرامیکی شفاف اشاره کرد.
علت شکستن براکت های ارتودنسی
شکستن یا کنده شدن براکت ها می تواند دلایل متعددی داشته باشد که شناخت آنها به پیشگیری از این مشکل کمک می کند. اصلی ترین علتهای شکستن براکت های ارتودنسی عبارت اند از:
- غذاهای سخت: مصرف آجیل، یخ، آب نبات های سخت، ذرت بو داده، نان های سفت و گاز زدن میوه های سخت مانند سیب و گلابی
- غذاهای چسبنده: آدامس، کارامل، تافی، شکلات های چسبنده
- غذاهای ترد: چیپس، بیسکویت های سفت و نان های خشک
- گاز زدن اجسام سخت: مداد، خودکار، ناخن، یخ و سایر اجسام غیرخوراکی
- دندان قروچه: فشار بیش از حد ناشی از دندان قروچه می تواند براکت ها را بشکند
- عادات ناخودآگاه: مانند فشار دادن زبان به براکت ها یا بازی کردن با سیم ها
در برخی موارد، چسب ارتودنسی ممکن است به درستی سخت نشود یا پیوند کافی با مینای دندان ایجاد نکند. این موضوع می تواند ناشی از عوامل مختلفی مانند آلودگی سطح دندان، رطوبت یا نقص در مراحل چسباندن باشد.
علائم و نشانه های شکستگی براکت
شناخت علائم شکستگی براکت به بیماران کمک می کند تا سریع تر متوجه مشکل شده و به متخصص ارتودنسی مراجعه کنند.
یکی از اولین علائم شل شدن یا کنده شدن براکت، احساس حرکت آن هنگام لمس با زبان یا انگشت است. براکت باید محکم به دندان چسبیده باشد و هرگونه حرکت غیرعادی نشانه ای از مشکل است. درد و ناراحتی ، زخم و خراش دهان ، تغییر در سیم ف صدای غیر عادی ، تغییر در ردیف براکتها و مشاهده بصری اصلی ترین نشانه های شسکتن براکت ارتودنسی به شمار می روند.
عوارض شکستن براکت های ارتودنسی
به طور کلی شکستن براکت ارتودنسی یک مشکل ساده به نظر می رسد، اما می تواند عوارض جدی بر روند درمان و سلامت دهان و دندان داشته باشد. هر براکت نقش خاصی در حرکت دندان ها دارد. وقتی یک براکت می شکند، نیروی ارتودنسی به درستی به دندان مربوطه منتقل نشده و روند درمان مختل می گردد. این موضوع می تواند مدت زمان درمان را افزایش دهد. همجنین اگر براکت کنده شود و بیمار به موقع به متخصص مراجعه نکند، دندان بدون نیروی کنترل شده، به تدریج به موقعیت قبلی خود برمیگردد. این برگشت ممکن است بخشی از پیشرفت های قبلی را از بین ببرد.
هر بار که براکت می شکند، بیمار باید به متخصص مراجعه کند و براکت مجدداً چسبانده شود. این تأخیرها در نهایت باعث افزایش کلی مدت زمان درمان ارتودنسی می شود. علاوه بر آن براکت شکسته یا لبه های تیز آن می تواند به گونه ها، لب، زبان و لثه ها آسیب برساند و باعث ایجاد زخم، خراش و درد شود.در نهایت هر بار مراجعه برای چسباندن مجدد براکت، هزینه ای جداگانه به همراه دارد. شکستن مکرر براکت ها می تواند هزینه های درمان را به طور قابل توجهی افزایش دهد.
دریافت مشاوره ارتودنسی با پر کردن فرم زیر
پیشگیری از شکستن براکت ها
اصلی ترین راه پیشگیری از شکستن براکتها ، پرهیز از مصرف غذاهای سخت، چسبنده و ترد که ذکر شد ، می باشد. در نتیجه توصیه می شود که غذاها را به قطعات کوچک تقسیم کرده و با دندان های عقب بجوید. از گاز زدن اجسام سخت، دندان قروچه و سایر عادات نادرست که به براکت ها آسیب می رسانند، اجتناب کنید. اگر ورزش های تماسی انجام می دهید، حتماً از محافظ دهان استفاده کنید. همچنین مسواک زدن منظم و استفاده از نخ دندان از پوسیدگی دندان و تجمع پلاک که می تواند پیوند براکت را ضعیف کند، جلوگیری می کند.
ویزیت های منظم به متخصص ارتودنسی امکان شناسایی زودهنگام مشکلات و چسباندن مجدد براکت های شل را فراهم می کند. در نهایت از ابزارهای مخصوص ارتودنسی مانند نخ دندان سوپرفلاس و مسواک های بین دندانی استفاده کنید و از آسیب رساندن به براکت ها با این ابزارها خودداری کنید.
