از دست دادن یک یا چند دندان فقط روی ظاهر لبخند تاثیر نمی گذارد؛ بلکه می تواند جویدن غذا، صحبت کردن و حتی سلامت دندان های باقی مانده را نیز تحت تاثیر قرار دهد. به همین دلیل، انتخاب روش مناسب برای جایگزین کردن دندان اهمیت زیادی دارد. دو گزینه رایج برای این کار، ایمپلنت دندان و دندان مصنوعی هستند. اما سوالی که بسیاری از افراد هنگام مراجعه به دندانپزشک مطرح می کنند این است که ایمپلنت دندان بهتر است یا دندان مصنوعی؟
پاسخ این سوال برای همه افراد یکسان نیست ؛ ایمپلنت از نظر ثبات، شباهت به دندان طبیعی و حفظ استخوان فک مزایای مهمی دارد، اما انجام آن به جراحی نیاز دارد و هزینه بیشتری دارد. در مقابل، دندان مصنوعی معمولا گزینه ای اقتصادی تر و سریع تر است و برای افرادی که شرایط لازم برای جراحی ایمپلنت را ندارند نیز می تواند انتخاب مناسبی باشد.
بنابراین برای تصمیم گیری باید وضعیت استخوان فک، تعداد دندان های از دست رفته، سلامت عمومی، شرایط لثه، بودجه و انتظارات فرد بررسی شود.
ایمپلنت دندان چیست و چگونه جایگزین دندان می شود؟
ایمپلنت دندان یک پایه معمولا از جنس تیتانیوم است که داخل استخوان فک قرار می گیرد و نقش ریشه دندان را ایفا می کند. پس از طی شدن دوره ترمیم و اتصال پایه به استخوان، یک قطعه اتصال دهنده و سپس تاج دندان روی آن قرار می گیرد. یکی از مهم ترین تفاوت های ایمپلنت با دندان مصنوعی این است که ایمپلنت به استخوان فک متصل می شود و به همین دلیل هنگام غذا خوردن یا صحبت کردن، حرکت بسیار کمتری دارد.
اگر فرد فقط یک دندان از دست داده باشد، می توان در بسیاری از موارد یک ایمپلنت را با تاج دندانی جایگزین کرد، بدون اینکه لازم باشد دندان های سالم مجاور تراش داده شوند.
دندان مصنوعی چیست؟
دندان مصنوعی یا پروتز دندانی، وسیله ای است که برای جایگزین کردن دندان های از دست رفته ساخته می شود. این پروتز می تواند برای جایگزینی چند دندان یا تمام دندان های یک فک مورد استفاده قرار گیرد. دندان مصنوعی متحرک معمولا توسط خود فرد از دهان خارج می شود و برای تمیز کردن آن باید طبق دستور دندانپزشک اقدام کرد. این روش به دلیل هزینه کمتر و عدم نیاز به جراحی، همچنان برای بسیاری از افراد گزینه قابل استفاده ای محسوب می شود.
در بعضی افراد، دندان مصنوعی ممکن است در ابتدا احساس جسم خارجی در دهان ایجاد کند و فرد برای صحبت کردن و جویدن به مدتی زمان نیاز داشته باشد.
مقایسه ایمپلنت و دندان مصنوعی از نظر ثبات
یکی از مهم ترین تفاوت ها هنگام انتخاب بین این دو روش، میزان ثبات در دهان است. ایمپلنت به استخوان فک متصل می شود و در صورت قرارگیری صحیح و مراقبت مناسب، ثبات بالایی دارد. به همین دلیل فرد معمولا می تواند غذا را با اطمینان بیشتری بجود و کمتر نگران حرکت دندان جایگزین باشد. دندان مصنوعی متحرک به شکل دیگری در دهان قرار می گیرد. اگرچه پروتز مناسب می تواند عملکرد خوبی داشته باشد، اما ممکن است هنگام صحبت کردن یا خوردن غذا تا حدی حرکت کند. تغییرات استخوان و لثه در طول زمان نیز می تواند باعث شود پروتز به تنظیم یا تعویض نیاز داشته باشد.
ایمپلنت یا دندان مصنوعی؟
از نظر زیبایی، ایمپلنت معمولا شباهت زیادی به دندان طبیعی دارد. تاج ایمپلنت بر اساس رنگ، اندازه و فرم دندان های فرد ساخته می شود و در صورت طراحی مناسب می تواند با دندان های مجاور هماهنگ شود. دندان مصنوعی نیز می تواند از نظر ظاهری نتیجه مناسبی ایجاد کند، اما تفاوت ساختاری آن با دندان طبیعی بیشتر است. کیفیت ساخت پروتز، نحوه قرارگیری آن و وضعیت لثه می توانند روی نتیجه نهایی تاثیر داشته باشند.
اگر هدف اصلی فرد دستیابی به ظاهر و احساس نزدیک تر به دندان طبیعی باشد، ایمپلنت معمولا مزیت بیشتری دارد.
تاثیر ایمپلنت و دندان مصنوعی بر استخوان فک
ریشه طبیعی دندان در هنگام جویدن نیرو را به استخوان فک منتقل می کند. پس از کشیدن دندان، استخوان ناحیه بدون ریشه به تدریج می تواند دچار تحلیل شود. ایمپلنت با قرار گرفتن در استخوان فک، بخشی از نقش ریشه دندان را شبیه سازی می کند و می تواند به حفظ استخوان اطراف خود کمک کند. دندان مصنوعی متحرک چنین پایه ای را در استخوان ایجاد نمی کند. بنابراین در طول زمان ممکن است تحلیل استخوان فک ادامه پیدا کند و شکل لثه و فک تغییر کند. این تغییرات گاهی باعث می شود پروتز قدیمی دیگر مانند گذشته به خوبی روی لثه قرار نگیرد.
مزایا ایمپلنت بیشتر است یا دندان مصنوعی؟
اینکه مزایا ایمپلنت بیشتر است یا دندان مصنوعی باید شرایط هر فرد را در نظر گرفت ؛ مهم ترین مزایای ایمپلنت شامل موارد زیر هستند :
- ثبات بالاتر در دهان
- ظاهر نزدیک تر به دندان طبیعی
- احساس طبیعی تر هنگام جویدن
- کمک به حفظ استخوان اطراف ایمپلنت
- عدم نیاز به تراش دندان های سالم مجاور در بسیاری از موارد
- امکان استفاده برای جایگزینی یک یا چند دندان
- مراقبت نسبتا مشابه دندان های طبیعی
- دوام بالا در صورت رعایت بهداشت و مراقبت های تخصصی
البته مزایای ایمپلنت به معنی مناسب بودن آن برای همه افراد نیست. کیفیت استخوان، سلامت لثه و شرایط عمومی فرد باید پیش از درمان ارزیابی شود.
جهت دریافت نوبت معاینه و مشاوره فرم زیر را پر کنید
عوارض ایمپلنت بیشتر است یا دندان مصنوعی؟
ماهیت عوارض این دو روش به طور کامل متفاوت است ؛ ایمپلنت یک درمان جراحی محسوب می شود و ممکن است در روزهای ابتدایی با درد، تورم، کبودی یا ناراحتی در محل جراحی همراه باشد. این علائم معمولا با گذشت زمان کاهش پیدا می کنند. در مواردی نیز مشکلاتی مانند عفونت اطراف ایمپلنت، التهاب بافت های اطراف یا عدم اتصال مناسب ایمپلنت به استخوان ممکن است رخ دهد. احتمال این مشکلات به شرایط فرد، مهارت دندانپزشک، وضعیت بهداشت دهان و عوامل دیگر وابسته است. دندان مصنوعی معمولا عوارض جراحی ندارد، اما ممکن است مشکلاتی مانند زخم شدن لثه، احساس فشار، لغزش پروتز، دشواری در جویدن یا ناراحتی هنگام صحبت کردن ایجاد کند. اگر پروتز به خوبی ساخته نشده باشد یا پس از تغییر شکل لثه تنظیم نشود، این مشکلات بیشتر می شوند.
بنابراین نمی توان به طور مطلق گفت یکی از این دو روش عوارض بیشتری دارد. ایمپلنت عوارض مرتبط با جراحی و کاشت دارد، در حالی که مشکلات دندان مصنوعی بیشتر به نحوه قرارگیری پروتز و تغییرات بافت دهان مربوط می شوند.
مقایسه ایمپلنت و دندان مصنوعی از نظر طول عمر
طول عمر درمان به عوامل مختلفی مانند کیفیت درمان، بهداشت دهان، وضعیت لثه، سیگار کشیدن، فشارهای وارد شده به دندان و مراجعات منظم به دندانپزشک بستگی دارد. ایمپلنت می تواند در صورت مراقبت صحیح برای مدت بسیار طولانی مورد استفاده قرار گیرد. البته تاج ایمپلنت ممکن است مانند هر ترمیم دندانی دیگری در طول زمان نیاز به تعمیر یا تعویض داشته باشد.
دندان مصنوعی نیز یک وسیله دائمی به معنای همیشگی نیست و با تغییر شکل لثه و استخوان فک، ممکن است پروتز نیاز به اصلاح، ریلاین یا تعویض پیدا کند.
کدام روش راحت تر است؟
راحتی تا حد زیادی به سازگاری فرد با درمان بستگی دارد. ایمپلنت پس از تکمیل درمان، معمولا احساس نزدیک تری به دندان طبیعی دارد و هنگام خوردن غذا حرکت نمی کند. به همین دلیل بسیاری از افراد پس از عادت کردن به آن، تفاوت زیادی میان ایمپلنت و دندان طبیعی احساس نمی کنند.
در مقابل، دندان مصنوعی ممکن است در روزهای ابتدایی نیازمند دوره سازگاری باشد. فرد ممکن است احساس کند حجم بیشتری در دهان ایجاد شده یا زبان و عضلات صورت باید به حضور پروتز عادت کنند. البته یک پروتز متحرک که به خوبی طراحی و تنظیم شده باشد نیز می تواند عملکرد قابل قبولی داشته باشد.
